دو ساله که خیلی به مرگ فکر می‌کنم.

فکر می‌کردم بعد از مردن دو تا از نزدیکانم، اگر بشه اسمشون رو نزدیک گذاشت، ازش بترسم. درست فکر می‌کردم، ازش می‌ترسم، ولی بیشتر از ترسیدن، انتظارش رو می‌کشم. هر تماس تلفنی، هر در زدنی، کوچکترین صدای بلندی. انگار همه‌ش منتظرشم. 

قبلا چجوری پستا رو تموم می‌کردم؟ یادم نیست. فکر کن یه پایان عالی برای این دو خط نوشتم.

پ.ن: که اولین پست رو با مرگ شروع کردم؟